Wodne ogrzewanie podłogowe

Wodne ogrzewanie podłogowe należy do systemów coraz częściej spotykanych w nowym budownictwie, produkujących ciepło. Fakt, że jest coraz bardziej popularne związany jest z oszczędnością energii, jak również równomiernym rozłożeniem ciepła w pomieszczeniach prawidłowo docieplonych..Coraz więcej osób decyduje się na ogrzewanie płaszczyznowe, zaliczany do ogrzewania akumulacyjnego niskotemperaturowego, gdzie głównym źródłem ciepła są wysokosprawne kotły gazowe, kondensacyjne, a także niekonwencjonalne urządzenia, do których zalicza się pompę ciepła. Co brane jest pod uwagę przy projektowaniu takiego systemu? Temperatura zasilania, srednica rur i sposób ich rozmieszczenia - oto główne trzy czynniki brane pod uwagę.Oprócz tego szczeliny dylatacyjne, ich rozmieszczenie, jak również strefy brzegowe, które znajdują się przy wyjściach balkonowych i dużych powierzchniach przeszklonych.

Jak działa system?

Składa się z następujących elementów:
• rury grzewcze
• elementy mocowań rur
• izolacja cieplna i przeciwwilgociowa
• warstwa jastrychu rozprowadzająca ciepło
• rozdzielacz z systemem regulacji
• materiały dylatacyjne i kompensujące rozszerzanie podłogi

W kotle podgrzewana woda trafia do rozdzielacza, skąd rozprowadzana jest systemem rur umieszczonych w podłodze. Końce ich także są połączone z rozdzielaczem. Ciepło oddawane jest najpierw do warstwy jastrychowej, a dalej przez podłogę do otoczenia. Rury wykonane są z tworzyw z barierą antydyfuzyjną, a materiał z którego są wykonane musi być elastyczny, aby nie powodował trudności w montażu.

Muszą być:
• szczelne na dyfuzję tlenu, a wiec odporne na korozję
• przystosowane do pracy w temperaturze do 70 stopni Celsjusza i ciśnienia 0,3 MPa
• trwałe, co powinien zapewnic materiał, z którego są wykonane

Najczęściej używane są przewody z polibutylenu oraz polietylenu sieciowego o średnicy 12, 14, 16, 17, 22 mm. Rury produkowane są w zwojach o różnej długości, a poszczególne pętle powinny być jednoodcinkowe. Źródłem ciepła mogą być kotły gazowe, olejowe, elektryczne, a także pompy ciepła i kolektory słoneczne. Przystępując do wyznaczania mocy grzejnika dla poszczególnych pomieszczeń musimy wziąć pod uwagę optymalne zapotrzebowanie na ciepło, które wynosi dla łazienek i przedsionków 120-150 W/m2, a dla pozostałych pomieszczeń 80-100W/m2. Instalacja przewodów wodnych grzewczych powinna być wykonywana w pomieszczeniu, w którym wykonano już wszystkie pozostałe, a więc sanitarną i elektryczną, a podłoże musi być równe, suche i czyste. Zaczynamy od położenia izolacji cieplnej, której rodzaj i grubość zależy od wymagania budynku. Do jej wykonania stosujemy rózne materiały izolacyjne, a więc może to być np. styropian, płyty poliuretanowe, wełna mineralna lub keramzyt, a izolacja musi zapewnić odpowiednia ilość ciepła płynącego w dół. Dodatkowa izolacja przeciwwilgociowa musi być wykonana na podłożach bezpośrednio przylegających do gruntu, jako ochrona przed podciąganiem wilgoci z gruntu i ma być wykonana z papy lub folii. Jak ma wyglądać samo wykonanie. A więc musimy pamiętać, że nie wolno kłaść papy na lepiku na zimno, aby nie spowodowac utlenienia styropianu, a jeżeli kładziemy folię, robimy to na zakład i sklejamy szeroka tasmą na całej długości.Także izolację ścian fundamentowych łączymy z izolacją gruntu. Do izolacji rur używa się tak zwanej izolacji systemowej, która jest nowością na rynku a są to styropianowe płyty pokryte cienka warstwą aluminium. Można też zrobić to w sposób tradycyjny i aby zapobiec przedostawaniu się wilgoci z jastrychu, którym pokryte są rury, wykonać izolację z folii polietylenowej o grubości 0,2 mm, której arkusze muszą na siebie zachodzić przynajmniej 10 cm. Izolacja nad pomieszczeniem ogrzewanym musi mieć grubość około 5 cm, nad nie ogrzewanym 10 cm.Podobnie, jeżeli styka się bezpośrednio z gruntem. Tam układamy też styropian dwuwarstwowo, aby w warstwie pierwszej schować wszystkie przewody instalacyjne, a do układania użyć styropian co najmniej klasy FS20 lub wyższej.